Beş maddede firmaların yanlış finansal stratejileri

Yanlış finansal stratejiler üretimi zayıflatıyor.

Kısa vadeli borçlanma, yüksek faiz sarfiyatları, yetersiz öz kaynak ve tahsilat meseleleri işletmelerin mali yapısını zorlayabiliyor. Uzun vadeli yatırımların sürdürülebilmesi için finansmanın üretim ve nakit akışıyla uyumlu olması gerekiyor.

Firmaların finansal kararları, üretim kapasitelerini ve büyüme imkanlarını direkt etkiliyor. Kısa vadeli kredilerle uzun vadeli yatırımların finanse edilmesi, aşırı borçlanma, tahsilat sıkıntıları ve döviz risklerinin düzgün yönetilememesi işletmelerin mali yapısını zayıflatabiliyor.

Üretim için sağlanan kaynakların farklı alanlara aktarılması da yatırımların ve istihdamın gelişmesini zorlaştırabiliyor.

TÜKONFED Bankacılık Komisyonu Başkanı Hüseyin Ölmez, Ensonhaber'e "Firmaların yanlış finansal stratejileri" başlığı altında şu maddeleri sıraladı:

1- KISA VADELİ BORÇLARLA UZUN VADELİ YATIRIM:

Vadesi çabuk gelecek borç parayla dönüşü uzun sürecek yatırımlar yapılması.

2- AŞIRI BORÇLANMA, ÖZ KAYNAK YETERSİZLİĞİ:

Şirketin kendi sermayesinin yetersiz kalıp aşırı derecede borç altına girmesi.

3- NAKİT YÖNETİMİNDE HATALAR, TAHSİL EDİLEMEYEN ALACAKLAR:

Para akışının yanlışsız yönetilememesi ve piyasadan alacakların vaktinde toplanamaması.

4- DÖVİZ VE FAİZ RİSKİNİN YETERSİZ İDARESİ:

Döviz kurlarındaki ve faiz oranlarındaki dalgalanmalara karşı kâfi tedbir alınmaması.

5- ÜRETİM DIŞI ALANLARA KAYNAK AKTARILMASI:

Şirket kaynaklarının ana faaliyet alanı yahut üretim yerine farklı, verimsiz alanlara harcanması.

KISA VADELİ BORÇLAR YATIRIMLARI ZORLUYOR

Hüseyin Ölmez, maddeler halinde aktardığı finansal yanlışlıkları şöyle sıraladı:

"Fabrika kurmak, makine almak ve üretim kapasitesini artırmak vakit gerektiriyor. İşletmeler bu süreçte şimdi kâfi gelir elde edemese bile işçi, güç ve başka masraflarını karşılamak zorunda kalıyor.

Uzun vadeli yatırımların kısa vadeli kredilerle finanse edilmesi, firmaların üretimden kâfi gelir elde etmeden borç ödemesine sebep olabiliyor. Böylelikle yeni yatırımlara ayrılabilecek kaynaklar borçların kapatılmasına yöneliyor.

Bu sebeple kredi vadelerinin yatırımın geri dönüş mühleti ve işletmenin nakit akışıyla uyumlu belirlenmesi değer taşıyor.

AŞIRI BORÇLANMA ÖZ KAYNAKLARI ZAYIFLATIYOR

Bir işletmenin büyümesi sırf cirosunun yahut üretim ölçüsünün artmasıyla ölçülmüyor. Öz kaynakların güçlenmesi ve faaliyetlerden kâfi nakit elde edilmesi de sürdürülebilir büyümenin değerli ögeleri arasında yer alıyor.

Büyümesini yüklü olarak kredilerle finanse eden firmalarda faiz masrafları, üretimden elde edilen çıkarın kıymetli bir kısmını tüketebiliyor. Bu durum yeni yatırımları ve teknolojik yenilenmeyi zorlaştırabiliyor.

Özellikle küçük işletmeler ve ziraî üreticiler açısından kooperatifçilik, sermaye gücünü birleştirmek için alternatif bir model olarak öne çıkıyor. Ortak sermayesinin korunması, şeffaf kontrol ve profesyonel idare ise bu modelin başarısı açısından ehemmiyet taşıyor.

TAHSİLAT SORUNLARI NAKİT AÇIĞI YARATIYOR

Bir işletmenin kâr etmesi, borçlarını vaktinde ödeyebileceği manasına gelmiyor. Vadeli satış yapan firmalar, alacaklarını tahsil edemediğinde nakit zahmeti yaşayabiliyor.

Örneğin eserlerini 120 gün vadeyle satan lakin masraflarını 30 gün içinde ödemek zorunda kalan bir işletme, aradaki süreyi finanse etmek durumunda kalıyor. Bu açığın yüksek faizli kredilerle kapatılması maliyetleri artırıyor.

Bir işletmenin ödemediği borç, diğer bir işletmenin tahsil edemediği alacağa dönüşebildiği için sorun vakitle firmalar arasında zincirleme bir finansman sıkışıklığına yol açabiliyor.

DÖVİZ VE FAİZ RİSKİ MALİYETLERİ ARTIRIYOR

Döviz geliri bulunmadığı hâlde dövizle borçlanan işletmeler, kur artışlarından olumsuz etkilenebiliyor.

Örneğin 1 milyon dolar borcu bulunan bir işletmenin borcunun TL karşılığı, dolar kuru 35 TL iken 35 milyon TL, 45 TL olduğunda ise 45 milyon TL oluyor. Böylelikle kur değişimi, öteki şartlar sabitken borcun TL karşılığını 10 milyon TL artırıyor.

Değişken faizli kredi kullanan firmalar da faiz oranları yükseldiğinde daha fazla finansman masrafıyla karşılaşabiliyor.

Kur artışlarının üretim maliyetlerindeki yükselişin gerisinde kalması ise ihracatçıların kâr marjlarını daraltabiliyor. Personellik, güç ve ham madde masrafları artarken ihracat gelirlerinin TL karşılığı tıpkı ölçüde yükselmediğinde firmaların memleketler arası pazarlardaki fiyat rekabeti zorlaşabiliyor.

ÜRETİM KREDİLERİNİN AMACI DIŞINDA KULLANILMASI

Tarım, hayvancılık, sanayi ve KOBİ faaliyetlerini desteklemek emeliyle sağlanan kredilerin üretim dışı alanlara yönlendirilmesi, beklenen ekonomik katkının ortaya çıkmasını engelleyebiliyor.

Makine, teknoloji ve kapasite artışı için verilen kaynakların şahsî harcamalarda yahut üretim dışı yatırımlarda kullanılması, borç yükü oluştururken üretim kapasitesini artırmayabiliyor.

Bu sebeple kredi kullanan işletmeler kadar bankaların ve ilgili kamu kurumlarının da kaynakların kullanımını mevzuat ve mukaveleler çerçevesinde izlemesi ehemmiyet taşıyor. Kredinin vaktinde geri ödenmesi, tek başına tahsis maksadına uygun kullanıldığını göstermiyor.

Kaynak: {Haber Merkezi}